2009/Nov/04

 

 

เรื่องไฟไหม้...


ไม่ต้องตกใจเลย... เพราะมันเป็นไฟไหม้ครั้งที่ฮาที่สุดในชีวิต!!


ไม่เคยเห็นอะไรจะๆ แบบนี้ เรียกได้ว่า เรื่องจริงผ่านจอเลย...


ในช่วงเช้าของวันนี้ เราและเพื่อนๆ ได้นั่งกินข้าวกันอยู่ที่ซุ้มเป๊บซี่ของคณะ


ซึ่งซุ้มนี้เป็นซุ้มที่เปิดใหม่หลังจากที่เขาทำการถอนซุ้มเก่าที่สภาพแย่แล้วออกไป...


และที่นั่งก็จะสามารถมองเห็นซุ้มเป๊บซี่แบบเก่า (ผุๆ พังๆ) ที่คณะบริหารฝั่งตรงข้ามได้


(มันใกล้กันนิดเดียวจริงๆ...)

เพื่อนที่นั่งอยู่ในโต๊ะก็ชี้พวกหนุ่มๆ บริหารที่ตัวเองชื่นชมซึ่งพวกนั้นก็นั่งอยู่ที่โต๊ะหินใกล้ๆ ซุ้มเป๊บซี่เก่าๆ นั่น...


เราก็เห็นมันก็มองเพื่อนเราเหมือนกันนะ (ฮ่าๆๆๆๆๆ) แซวกันไปแซวกันมา...

จู่ๆ ก็มีควันปริศนาสีดำลอยออกมาจากด้านบนของไอ้ซุ้มเก่านั่น...


ที่แรกมันลอยออกมานิดเดียว เราก็คิดว่าคงไม่มีอะไรม้างงง


สักพักควันแม่งเริ่มเยอะ... เราเลยพูดขึ้นเสียงดังๆ เลยว่า "เฮ้ย... ไฟไหม้ป่ะวะ??"


กระเทย(เพื่อนในห้องนี่แหละ)ที่ยืนอยู่ข้างหลังได้ยิน.. มันก็กรี๊ดใหญ่ "ว๊ายยยย ไฟไหม้"


แล้วไอ้เพื่อนที่ชอบหนุ่มๆ บริหารกลุ่มนั้นก็รีบหันไปตะโกนว่า "เธอๆ รีบหนีออกมาเร็ว ไฟไหม้!!!"


พวกนั้นก็รีบลุกออกมาทันที...

สักพักกลิ่นแก๊สสสสส ลอยออกมา...!!!!!


กูว่า เห็นถ้าไม่ดี... ต้องเผ่น...!!


แล้วยามก็มาประมาณไม่ถึงสิบคน มาช่วยกันดับ...


สักพักไฟลามขึ้นไปบนต้นไม้

กระเทยที่ยืนอยู่ก็ตะโกนว่า "แอร๊ยยยย ไฟไหม้ต้นไม้แล้วน่ะะะะะะะ แอร๊ยยยยยยย"


ไอ้เราก็ขำท่าทางของมันมวากกกก ใจนึงก็กลัวแม่งระเบิดเพราะกลิ่นแก๊สมันรุนแรงมาก!!


แต่ก็ยังไม่ลืม... ถ่ายรูปมาให้ชมกัน... = =a


(หน้าสิ่วหน้าขวานเนี่ยนะ...)


เพื่อนบอก "ถ่ายวิดีโอส่งไปเรื่องจริงผ่านจอเลยสิ"


ก็อยากถ่ายอยู่หรอก... แต่กล้องมันแย่อ่ะ...!! T^T


จบเรื่องไฟไหม้... ฮาว่ะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

 

หลังจากไฟไหม้เสร็จ ก็ทราบว่า คาบบ่ายครูไม่สอน..(อีกแระ..)


ก็เลยไปกินฟูจิกัน...

(ทั้งตัวมีอยู่สี่สิบบาท...ยังอุตส่า.. = =a)


พอดีคุณเพื่อนใจดีออกให้ก่อน ห้าๆๆๆๆๆๆๆ


ก็เลยกินแบบประหยัดนิดนึงแล้วก็ไม่ค่อยหิวด้วย


ข้าวห่อสาหร่ายไส้ปลาโอ... (แต่ในเมนูมันเขียนว่าปลาทูน่าอ่ะ...)

อร่อยดี(แต่ถ้ากินหิวๆ คงไม่อิ่ม...)

 

ปิดท้ายด้วย...

 

พุดดิ้งโยเกิร์ตสตรอเบอร์รี่(หรือสตรอเบอร์รี่โยเกิร์ต?)

อร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก T[]T~ อยากกินอีกค่ะ อยากกินนน แง๊~

 


เรื่องสุดท้าย... "ความฝัน..."

ไม่ได้เกี่ยวกับพี่โอยเลยยยยยยยยย


แถมเป็นฝันที่... เอ่อ... กลัวตัวเอง... ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

เรื่องของเรื่องในฝันนั้น เราเดินอยู่กับ... ผู้หญิงคนหนึ่ง... น่ารักเหมือน...โคมิ T^T หื้ออออ


และในฝันก็เชื่อว่า... เราและผู้หญิงคนนั้น... เป็น... แควนกั๊นนนนนนนนน


เราและเค้าเดินอยู่บนฟุตบาทที่จะเห็นถนนใหญ่แถมยังมีสะพานลอยด้วย...


แล้วจู่ๆ ก็มีผู้ชายคนนึง... เขามาเหมือนจะจี้... ปล้น ออร์ซัมติง...


รึมันจะมาปล้ำน้องโคมิเราก็ไม่แน่ใจ... พอเห็นว่ามีอันตราย...


เราจึงเข้าไปกระชากหัวมันมา...โขกกับขั้นบันไดของสะพายลอย...


โขกแล้วแบบ... ใช้ตีนกระทืบหน้าแม่งด้วยอ่ะ... (ซึ่งกรูก็ไม่รู้ว่าฉากนี้อีนู๋โคมิหายไปไหน...)


ในฝันรู้แค่อย่างเดียวว่า ไอ้ผู้ชายคนนี้... มันต้องตาย... และต้องไม่ตายดี...


ในฝันเราใส่ไม่ยั้ง แล้วยังหาสายไฟ(ซึ่งมาได้ไงไม่รู้...)มัดมือมันไขว้หลัง...


แล้วกระชากหัวมันมายืนอยู่ริมถนน...


มีแสงไฟจากรถยนต์วิ่งผ่านไปมา... แต่อิฉันมองหา... รถบรรทุก!!!


แล้วรถบรรทุกก็มา... เราก็เลยพูดว่า "ไปตายเหอะมึง..."


แล้วเราก็เหวี่ยงไอ้ผู้ชายนั่นออกไปตรงหน้ารถบรรทุกพอดี...


รถบรรทุกมาพอดี... "เละ"


หลังจากที่มองมันโดนชนตายไปต่อหน้าต่อตา เราก็แสยะยิ้มและก็จับมือน้องโคมิในฝันนั้น


เดินต่อไปด้วยกัน... ในฝันก็กลัวคนมาเห็นว่าเราฆ่าคน...


แต่... ทำไมเรารู้สึกสะใจจังวะ??? รึมันคือจิตใต้สำนึก?? รึกุกะลังอยากฆ่าคน??

บร้าาาา นู๋ไม่โหดร้ายขนาดนั้นนะ แง๊


แล้วอีกอย่าง...

 

 

"กูไม่ได้เป็นทอมมมมมมมมมมมมมมมมมม"

 

ถ้าฝันว่ามีคนมาลวนลามพี่โอยดิว่าไปอย่างง

ตื่นมานี่... อย่าง งง เลย...

"กูฝันอะไรเนี่ยยยยยย????????"

โนวววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

 

เล่าให้เพื่อนฟัง.. เพื่อนหัวเราะ...

"มึงดูหนังมากไปป่าว?"

ชัวร์... ตัวกรูเองยังคิดเลยว่า... "สงสัยจะอ่าน+แต่งนิยายอินไปหน่อย..."

๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

 

จบข่าว...!!