2009/Nov/24

 

ไม่รู้สึกถึงความรัก... Loveless

 

ฉันรู้ในสิ่งที่เธอกำลัง ลังเลใจ

เธอไม่ได้ต้องการจะพูดเรื่องแยกทางกันใช่มั้ย?

ถึงแม้ว่าเงาของเราทั้งคู่ที่ปรากฏบนพื้นจะค่อยๆ เข้ามาใกล้กัน

แต่ความรู้สึกของเราตอนนี้มันห่างไกลกันเหลือเกิน

เธอได้พบกับความรักครั้งใหม่

แต่เธอไม่สามารถหาคำใดมายุติความสัมพันธ์ของเราได้


คำบางคำ เช่น ลาก่อน หรือ มันจบแล้ว

เธอบอกว่า มันไม่จริง แต่ถึงอย่างนั้น

มือที่เธอปล่อยไปเริ่มเย็นเฉียบ เรากำลังกลายเป็นคนแปลกหน้า

คำบางคำ เช่น เสียใจ หรือ อย่าร้องไห้

คำเหล่านั้น ยิ่งทำให้ฉันอยากกอดเธอ

ก่อนที่ความทรงจำทั้งหมดจะกลายเป็นความเจ็บปวด

ฉันเข้าใจและในท้ายที่สุด ฉันจะยิ้มรับเมื่อถึงวันที่เราจากกัน

“ฉันโอเคกับการอยู่คนเดียว” นั่นเป็นคำโกหกที่ฉันบอก

ฉันอยากหาทางหยุดน้ำตาของเธอ

เธอสำคัญกับฉันจริงๆ เธอสำคัญกับฉันมากจนฉันไม่อยากให้เธอไป

อารมณ์ที่สับสนเริ่มก่อตัวขึ้นภายในใจของฉัน

เพราะฉันอวยพรให้เธอมีความสุขมากกว่าใคร

ฉันอาจจะดูเหมือนใจแข็ง แต่ฉันอยากจะบอกเธอว่า “ขอบคุณนะ”

การบอกลา หรือความเสียใจ

มันกำลังทดสอบฉัน ตอนเราพบกัน

เพราะฉันคิดว่าต้องเป็นเธอ

เธอเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีค่าเกินกว่าจะหาใครมาแทนที่ได้ในชีวิตนี้ของฉัน

ดังนั้น เพื่อเป็นการไม่ลืมสิ่งเหล่านั้น ฉันจะสลักความทรงจำตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันไว้ในใจของฉัน

ขณะที่ฉันกำลังมองเธอเดินจากไปอย่างรวดเร็วเพื่อไปยังอนาคตที่ดีกว่า

ใช่แล้ว ในท้ายที่สุด ฉันก็จะยิ้มได้ในตอนที่เราจากกัน

Credit: LJ

******************************************************

เป็นเพลงที่เจอโดยบังเอิญจริงๆ แต่ก็เพราะมากกกกกก

ในระหว่างที่ขุดคุ้ยอะไรนแอลเจไปเรื่อยๆ จนเหมือนกับมันเป็นกิจวัตประจำวันไปแล้ว

ก็เจอซิงเกิ้ลใหม่ของยามะพี

เจอหน้ายามะพีปุ๊บ นึกถึงไอ้ทรายปั๊บเลย ๕๕๕๕๕๕๕

ก็เลยลองโหลดมาฟังดู

เพราะอ่ะ T^T

ซึ้งด้วย T[]T

มากกกกกกกกกกกกกกกก

เลยลองแปล

(หากผิดพลาดประการใด ขออภัยด้วยนะคะแฟนคลับยามะพี)

เพลงความหมายซึ้งดีฮ่ะ

แต่อิฉันไม่ได้ถูกใครบอกเลิกอะไรแล้วมานั่งอินกับเพลงหรอกนะ

เพลงเพราะจริงๆ ฮี่ๆๆๆๆ

ถ้าโดนพี่โอยบอกเลิกนี่... คงฟังเพลงนี้ซ้ำไปซ้ำมาติดต่อกัน สามปี

ฟังให้เท่ากับเวลาที่รักกันไปเลยยยยยย (แถวบ้านเรียก ไซโคตัวเอง)

ยังไงซะ "ในความฝัน" นั้น พี่โอยไม่มีวันบอกเลิกเราเด็ดขาดดด

ฉันรักพี่โอยในฝันคนนี้จริงๆ เลยยยย T^T

 *****************************************************

ถ้าเกิดสู้กับแฟชั่นดีไซน์ที่ราชมงคลสำเร็จแล้ว...

จะหาเงินจากไหนไปเรียน Bunka ต่อดีล่ะ??? T^T

อยากเรียนที่บุนกะก่อนอ่ะ... หื้อออออออออออออ T{}T

เทอมละตั้ง หกหมื่น... ปีละ เเสนสอง...

กัปตันตบกะโหลกกูตายแน่...

สงสัย.. ต้องเริ่มเก็บตังค์ตั้งแต่ตอนนี้แล้วล่ะ

(ความจริงน่าจะเก็บมาตั้งนานแล้ว < นี่กัปตันก็บอก)

= =a รู้สึกเสียดายตังค์ที่หมดไปกับการกินยังไงก็ไม่รู้สิ...

เอาเถอะ เริ่มใหม่ๆๆ เย้

 

เป้าหมายชีวิต

จบแฟชั่นราชมงคล > ทำงานแป๊บนึง > เรียนต่อบุนกะ > ไปสมัครงานที่ๆ มีพี่โอยอยู่

รวมๆ เวลาแล้วก็...

อีกสองปีจบที่นี่ ทำงานสักปี เรียนต่อที่บุนกะอีกสองปี...

อีกห้าปีโดยประมาณ...

ตอนนี้พี่โอย สามสิบ(เอ็ด)

อีกห้าปี... สามสิบห้า...

ดี!!! แก่กำลังกิน (?)

กว่าจะถึงตอนนั้น... พี่โอยตัวจริงคง...

มีลูกไปเป็นคอกแระ... = =a  

แต่ไม่เป็นไร... ยังมีพี่โอยในความฝันอยู่ ฮ่าๆๆๆ

 

 

*จบแบบไร้สาระเช่นเคย*

 

 


BGM Music ESP Aoi (the GazettE) Guitar Page - ESP